اقرارنامه اهدای عضو اتباع خارجی (پیوند کلیه)؛ راهنمای قانونی با مترجم رسمی

بر اساس مقررات وزارت بهداشت جمهوری اسلامی ایران، پیوند اعضا برای اتباع غیر ایرانی تنها زمانی مجاز است که اهداکننده و گیرنده هر دو از یک ملیت باشند و رابطه خویشاوندی بین آن‌ها ثابت شود. علاوه بر این، باید ثابت شود که این عمل صرفاً با انگیزه خیرخواهانه انجام می‌شود و پای خرید و فروش عضو در میان نیست.

برای آشنایی بیشتر با ماهیت اسناد اقراری، پیشنهاد می‌کنیم مطلب اقرارنامه چیست؟ (کاربردها، انواع، مدارک و هزینه تنظیم) را مطالعه کنید.

چرا این سند به مترجم رسمی نیاز دارد؟

از آنجایی که طرفین سند (اهداکننده و گیرنده) به زبان فارسی مسلط نیستند، قانوناً نمی‌توانند سندی را که محتوای آن را نمی‌فهمند امضا کنند. بنابراین، حضور یک مترجم رسمی قوه قضاییه (هم‌زبان با اتباع، مثلاً ترکی استانبولی) در دفترخانه الزامی است. مترجم متن سند را کلمه به کلمه برای طرفین ترجمه کرده و زیر سند را مهر و امضا می‌کند تا اعتبار قانونی پیدا کند.

مفاد حیاتی این اقرارنامه چیست؟

این سند چهار رکن اصلی دارد که بدون آن‌ها مجوز جراحی صادر نمی‌شود:

1. اقرار به خویشاوندی: طرفین رسماً اعلام می‌کنند که با هم نسبت فامیلی (برادر، خواهر، همسر و…) دارند.
2. نفی مبادلات مالی (رایگان بودن): اهداکننده اقرار میکند که هیچ پولی بابت کلیه دریافت نکرده و عمل کاملاً “هبه” (هدیه) است.
3. رضایت بی قید و شرط: رضایت کامل برای انجام عمل جراحی و پذیرش ریسک‌های متعارف پزشکی.
4. برائت ذمه پزشکان: سلب مسئولیت از کادر درمان در خصوص عوارض احتمالی و غیرقابل پیش‌بینی عمل.

مدارک لازم برای تنظیم رضایت‌نامه اهدای عضو اتباع

برای تنظیم این سند در دفتر اسناد رسمی ۹۳۰ تهران، حضور اهداکننده، گیرنده و مترجم رسمی الزامی است:

هزینه تنظیم اقرارنامه اهدای عضو

این سند در دسته اسناد «اقرارنامه غیرمالی» قرار می‌گیرد و هزینه دفتری آن طبق تعرفه مصوب است. اما توجه داشته باشید که هزینه مترجم رسمی جداگانه و بر اساس تعرفه کانون مترجمین محاسبه و توسط خود مترجم دریافت می‌شود.